بالاخره بعد از بوق و اندی ما موفق شدیم در مخابرات نزدیک خانه‌مان یک پورت خالی پیدا کنیم و یک عدد اینترنت فوق سریع (در حد 128 کیلوبابت) با یک مودم‌/روتر بی‌سیم استقراضی راه بیاندازیم و لپ‌تاپ‌مان را بگذاریم روی لپ‌مان (به فتح لام) و مفتخرانه اینترنت‌بازی کنیم!

این که می‌گویم بالاخره، یعنی این که کلی تو این در و آن در زدیم، تا بالاخره یک شرکتی که یک نفر در مخابرات معرفی کرد و گفت که پورت خالی دارند و خالی می‌بندند اگر می‌گویند که ندارند، یک لیوان شیر پاک خورد و به ما اینترنت مرحمت کرد! البته، ناگفته نماند که ما 18 اسفند پارسال ثبت نام کردیم و پول واریز کردیم، ولی 14 فروردین امسال، بعد از کلی پی‌گیری و زنگ و بحث و التماس و استغاثه، دست آخر حضرت اینترنت بر ما نازل شد.

اما، بشنوید از آن طرف که به محض اوکی گرفتن از آن شرکت (که به رسم حفظ حرمت محترم در فرهنگ غنی‌مان، از آوردن نامش معذورم) شرکت‌های دیگری (ایضا) یک‌به‌یک زنگ زدند و همه ابراز مودت بابت سرویس جدید و اظهار ندامت از سرویس نداده و این‌ها... ولی چه سود که من الان نشسته‌ام پای صحبت حضرت اینترنت کبیر فوق سریع (همان 128 کیلو یا شاید هم پیکسل، چه می‌دانم) و دارم بی‌نگرانی قطعی دایال‌آپ و هول هزینه هدررفت بی‌خودی آن (مثل وضعیت سابق یارانه‌ها) دارم فرت و فرت تایپ می‌کنم.

تا کور شود هر که ندارد سرویس!