چند روز پیش داشتم به این آواتاری که برای خودم تو آکادمی فانتزی و یکی دو جای دیگه انتخاب کردم، فکر می‌کرد که یهو شاعرانگی‌ام آمد و یاد آن ژولیده ملخ‌دوست را گرامی داشتم:


من چه ببرم امروز
و چه اندازه تنم می‌خارد
تن من لانه مور و کنه‌ها است
باید امشب بدوم
بچپم در غاری که به اندازه اوضاع وطن تاریک است
سرنوشت همگان، بسته بر تکه نخی باریک است
باید امشب بدوم
....

این هم عکس مورد نظر: